Przystań w świecie chaosu. Refleksja na Międzynarodowy Dzień Rodziny

15 maja obchodzimy Międzynarodowy Dzień Rodziny. To wyjątkowa okazja, by zatrzymać się w codziennym biegu i zadać sobie pytanie: czym jest dla nas rodzina i dlaczego musimy o nią dbać ze szczególną troską właśnie dzisiaj, gdy jej tradycyjny obraz tak często bywa przedstawiany w zakrzywionym lustrze współczesnych ideologii?

W świecie pełnym zgiełku, chaosu i gwałtownych zmian, rodzina pozostaje najważniejszą i najpewniejszą przystanią. To w niej znajdujemy pokrzepienie, wzmocnienie i poczucie stabilizacji. Doskonale rozumiał to św. Jan Paweł II, który w Liście do Rodzin Gratissimam sane pisał: „Pośród tych wielu dróg rodzina jest drogą pierwszą i z wielu względów najważniejszą. Jest drogą powszechną, pozostając za każdym razem drogą szczególną, jedyną i niepowtarzalną, tak jak niepowtarzalny jest każdy człowiek” (Jan Paweł II, List do rodzin, Gratissimam sane, na okoliczność Roku Rodziny, 2 lutego 1994 r.).

Dlaczego rodzina jest niezastąpiona?

Rodzina daje nam coś, czego nie jest w stanie zapewnić żadna instytucja państwowa ani sukces zawodowy – poczucie bezwarunkowego bezpieczeństwa oraz odpowiedzialności za drugiego człowieka. Wychowanie dzieci na solidnym fundamencie i w oparciu o jasne wartości daje im siłę, by w dorosłym życiu stać się ludźmi odpowiedzialnymi i odpornymi na życiowe burze.

Niezwykle ważną rolę odgrywają tu więzi międzypokoleniowe. Relacja z dziadkami, przekazywanie tradycji, opowieści o przodkach – to wszystko buduje tożsamość młodego człowieka. Sprawia, że nie jest on samotną wyspą na wietrze współczesnych mód, ale głęboko ukorzenionym drzewem.

Zakrzywione lustro współczesności

Obok kryzysu wewnętrznego, rodzina musi mierzyć się dziś z presją zewnętrzną. W przestrzeni publicznej promuje się narrację, jakoby posiadanie dzieci i wejście w tradycyjny związek małżeński było przeżytkiem lub ograniczeniem wolności. Modne staje się bycie „kocią mamą” lub „psim tatą”, a bezdzietność z wyboru motywowana wyłącznie własnym komfortem bywa gloryfikowana jako szczyt nowoczesności. Z jednej strony podczas tzw. marszów wolnościowych podnosi się argument, że w Polsce rodzi się mało dzieci z powodu braku powszechnego dostępu do aborcji. Z drugiej strony te same środowiska promują styl życia w formie "Single" - jako ten dający spełnienie.

Dochodzi do logicznego paradoksu – jak można ubolewać nad demografią, jednocześnie lansując modę na samotność i odrzucenie rodzicielstwa? Jednocześnie tradycyjna rodzina złożona z kobiety, mężczyzny i dzieci bywa niekiedy stygmatyzowana jako model przestarzały. Szeroko promuje się alternatywne układy, w tym związki jednopłciowe, stawiając znak równości między nimi a biologiczną rodziną. Jednak naturalny porządek świata, oparty na dopełnianiu się męskości i kobiecości, pozostaje jedynym środowiskiem, które w sposób naturalny powołuje i w pełni rozwija nowe życie.

Trudna rzeczywistość

Niestety, współczesna rodzina mierzy się z głębokim kryzysem relacji, którego najgłośniejszym echem są coraz częstsze rozstania małżonków. Kiedy rozpada się świat dorosłych, najwyższą cenę zawsze płacą najmłodsi. Psychologowie i socjologowie od dawna alarmują, że dla dziecka rozwód rodziców to rysa na całe życie. Maluchy i nastolatki z rozbitych domów znacznie częściej zmagają się z lękiem przed odrzuceniem, poczuciem winy oraz bolesnym spadkiem własnej wartości. Ten emocjonalny ciężar przekłada się później na problemy z koncentracją w szkole czy trudne zachowania. Co najsmutniejsze, ten kryzys nie mija wraz z wejściem w dorosłość. Osoby wychowane bez stabilnego wzorca obojga rodziców często wkraczają w swoje dojrzałe życie z lękiem przed bliskością. Nie mając w pamięci domu, w którym kryzysy rozwiązywało się rozmową i wybaczeniem, o wiele trudniej budują własne, trwałe i szczęśliwe związki.

Dbajmy o to, co najcenniejsze

Współczesny świat próbuje nam wmówić, że egoizm przynosi wolność, a samotność chroni przed zranieniem. To iluzja. Prawdziwe szczęście buduje się w relacji z drugim człowiekiem – w trudzie codziennej miłości, wierności i poświęcenia. Nie dajmy sobie odebrać dumy z bycia rodzicami, mężami, żonami, dziadkami. Tradycyjna rodzina nie jest przeżytkiem – jest przyszłością.

Z okazji Międzynarodowego Dnia Rodziny życzymy każdemu z Was, aby Wasze domy były miejscami silnymi miłością, w których codzienne budowanie więzi wygrywa z chaosem świata. Dbajmy o siebie nawzajem, bo to właśnie w rodzinie bije serce naszego społeczeństwa.

 

Zdjęcia: Freepik